«Ана догасы» - «Молитва матери»

#ТукайныБергэлэпУкыйбыз
#ЧитаемТукаяВместе
5 марта в рамках республиканского проекта «Тукайны бергәләп укыйбыз. Читаем Тукая вместе» в Урсаевской сельской библиотеке филиал №33 прошли громкие чтения по стихотворению «Ана догасы», «Молитва матери».
Читает: Хасаншина Алсу Ильгизовна.

«Ана догасы»

Менә кич. Зур авыл өстендә чыкты нурлы ай калкып,
Көмешләнгән бөтен өйләр, вә сахралар тора балкып.
Авыл тын; иртәдән кичкә кадәр хезмәт итеп арган
Халык йоклый — каты, тәмле вә рәхәт уйкуга талган.
Урамда өрми этләр дә, авыл үлгән, тавыш-тын юк;
Авыл кыръенда бер өйдә фәкать сүнми тора бер ут.
Әнә шул өй эчендә ястүеннән соңра бер карчык
Намазлыкка утырган, бар җиһаннан күңлене арчып;
Күтәргән кул догага, яд итә ул шунда үз угьлын:
Ходаем, ди, бәхетле булсайде сөйгән, газиз угълым!
Тамадыр мискинәмнең тамчы-тамчы күзләреннән яшь;
Карагыз: шул догамы инде тәңре каршына бармас?

«Молитва матери»
(Перевод В.Ганиева)

Ясный лик на небе кажет лучезарная луна.
На соломенные крыши льет сребристый свет она.
Тихо-тихо. Спит деревня. Высоко витают сны.
Мертвым сном забылись люди, от трудов утомлены.

И собаки не желают даже вылезть за порог.
Лишь в одной избушке светит осторожный огонек.
Там старуха бьет поклоны за молитвою святой.
К небу от земной юдоли унеслась она душой.
Вот она, сложив ладони, их приблизила к лицу:
«Осчастливь, господь, сыночка!» — молится она творцу.
Слезы капают у старой, бледный лоб давно иссох.
Ту молитву неужели не услышит вышний бог?

Ссылка на просмотр видео: https://vk.com/wall706654951_1279