Язучы, журналист Диләрә Зөбәерованың тууына 95 ел
Д.Зөбәерова әдәби иҗат эшен поэзия әсәрләре язудан башлый. 1948 елда «Яшь сталинчы» (хәзерге «Татарстан яшьләре») газетасында аның «Тимурчылар» исемле беренче шигыре дөнья күрә. Шул вакыттан бирле республика көндәлек матбугатында, күмәк җыентыкларда яшь авторның шигырьләре, күп кенә очерк язмалары, хикәя һәм әдәби парчалары басыла. Башта ул күбрәк журналист буларак таныла (Д.Зөбәерова 1966 елдан СССР Журналистлар берлеге әгъзасы). Һәрчак юлда, хезмәт кешеләре арасында булу, җанлы тормыш эчендә кайнау аңа журналистик язмалары һәм әдәби әсәрләре өчен мул материал тупларга мөмкинлек бирә. 1969 елда «Казан утлары» журналының алтынчы санында әдибәнең беренче зуррак күләмле әсәре – «Дустым авазы» исемле повесте басылып чыга һәм әдәби тәнкыйтьнең уңай бәясен ала. Авторның «Куш өянке шаһит» (1970), «Кыр чәчәге» (1973) исемле повестьларын да укучылар җылы каршылыйлар.