«У войны не женское лицо…», «Сугышның йөзе хатын-кыз түгел…»

Провели беседу с детьми войны «Детство опаленное войной» приуроченный проекту «У войны не женское лицо…»  с участием учениками. Для них, детей тех лет, сейчас уже бабушек, детство закончилось летом 1945 год… Они помнили своих отцов уходящих на фронт, а некоторые лица не помнят, а помнят только руки подающие им конфеты. Прослезившись, бабушки рассказывали про своих отцов, отцов пропавших без вести под Сталинградом, Ржевом, Москвой… Дети слушали с вниманием. Дети войны в конце беседы пожелали нынешним детям, чтобы у них детство прошло под чистым, мирным небом, совместно с папами и мамами.

Сугыш чоры балалары белән «Сугышның йөзе хатын-кыз түгел...» проектына багышланган «Сугыш  вакытының дәһшәтле балачагы» дигән әңгәмә үткәрелде. Алар әтиләрен, хәзер инде әби-бабайларын искә төшеоделәр,балачакларының 1945 нче елның җәендә тәмамланганын әйттеләр. Алар матур балачак күрми үскән балалар.Күз яшьләре белән, әбиләр Сталинград, Ржев, Мәскәү астында хәбәрсез югалган әтиләре турында сөйләделәр... балалар игътибар белән тыңладылар. Сугыш чоры балалары әңгәмә ахырында хәзерге балаларга балачакларының матур, тыныч күк астында, әтиләре һәм әниләре белән бергә узуын теләделәр.