Габдулла Тукай "Шагыйрь"

Габдулла Тукай "Шагыйрь"
Еллар үтеп, бара торгач картайсам да,
Бөкрем чыгып бетсә дә, хәлдән тайсам да, –
Күңлем минем япь-яшь калыр, һич картаймас;
Җаным көчле булып калыр, хәлдән таймас.
Күкрәгемдә минем шигырь утым саумы?!
Күтәрәм мин, карт булсам да, авыр тауны;
Күңлемдә көн һаман аяз – һаман да яз:
Шагыйрь күңелендә кыш булмый да кар яумый.
(«Шагыйрь». «Әлислах»ның 1908 елгы 17 март (23нче) санында «Г.Тукаев» имзасы белән басылган.
А наша Верхнекорсинская библиотека к этому произведению создала вот такой видеоролик. Кричащая, отчаянная душа поэта, которая борется с недугом в больничной палате. Это боль, раздирающая внутри, боль что в расцвете сил он покидает этот мир. Габдулла Тукай живет и поныне своими стихами, своими уникальными произведениями согревающий этот мир. Его любовь к родине, его мечты - это отражение, зеркало в его стихах.