Еллар аша Тукай

Әгәр дә дөньяда бик аз яшәп тә, күп эшләр эшләп киткән язучылар турында сүз бара икән, аның берсе, һичшиксез, Габдулла Тукай булыр. Аңа бит үлгәндә нибары егерме җиде яшь була. 1886нчы елның апреле һәм 1913 нче елның апреле. Яз аенда туган, яз аенда үлгән… Кыска гына гомер эчендә ул татар әдәбиятында, матбугатында, мәдәниятендә тирән эз калдыра. Аның иҗаты – татар халкының рухи күтәрелешенә, милли уянуына этәргеч булган зур көч.

Тукай – халык шагыйре. Аның поэзиясе халык тормышыннан, хисләреннән, тойгыларыннан туа. Ул татар халкының иң мөһим проблемаларын күтәрә, аларның хәленнән килгәнчә ярдәм итәргә омтыла. Аның шигырьләрендә халыкның гореф-гадәтләре, йолалары, тарихы чагыла. Тукай, чын иҗатчы буларак, халыкның күңеленә тиз үтеп керә, аларның язмышын үзенеке итеп кабул итә.

Шагыйрьнең иҗат мирасы бик бай. Ул шигырьләр, поэмалар, хикәяләр, публицистик мәкаләләр язган. Аның әсәрләре, татар теленең матурлыгын, байлыгын күрсәтеп, милли телне саклауга һәм үстерүгә зур өлеш керткән. Тукайның "Милләтә хат", "Китмибез бер дә артка" кебек шигырьләре, бүген дә көнүзәк булып кала, һәр татар кешесен үзенең тамырларын онытмаска, милләтенең киләчәге турында уйларга этәрә.

Бүген дә, Тукайның исеме татар халкы өчен бөек горурлык символы булып тора. Аның иҗаты – безнең байлыгыбыз, безнең киләчәгебезгә юл.

Үзәк китапханәдә Тукай иҗатын чагылдырган, әдипкә багышланган китаплардан торган күргәзмә әзерләнде. Килегез, танышыгыз, кадерле әдәбият сөюче дусларыбыз.